Nawożenie zbóż

W nawożeniu zbóż ozimych fundamentalny wpływ na plon ma pierwsza miara azotu używana wiosną. To od niej zależne jest przede wszystkim liczba źdźbeł, w konsekwencji obsada kłosów, jaka w fundamentalnym stopniu ma wpływ na plon ziarna.

Pszenica ozima jest zbożem o raczej dużych wymaganiach wodnych i reaguje spadkiem plonu w latach o mniejszej liczebności opadów, głównie na lżejszych glebach. Znaczne żądania wodne zaczynają się od fazy krzewienia do ukończenia fazy strzelania w źdźbło, natomiast dla niektórych gatunków do rozpoczęcia kwitnienia. Nadmiar wody sprzyja wzrostowi infekcji grzybowych jak i obniża stan ziarna. Pszenica zawiera dosyć duże uwarunkowania cieplne podczas całego okresu wegetacji. Słoneczna jesień wpływa na wzrost mrozoodporności.

Lubi ciepłą jesień, krótką zimę jak również wczesną, słoneczną wiosnę i co więcej równomierne, umiarkowane opady. Pszenica nie reaguje odpowiednio na nawożenie przez obornik bydlęcy, wtenczas utrudnione jest prowadzenie roli pod siew. Nawożenie azotem zaleca się wykorzystywać wczesną wiosną, z chwilą ruszania wegetacji pszenicy. Dobrze jest pamiętać o tym, że zboża ściągają najwięcej, bo więcej niż 70% azotu od fazy krzewienia do fazy startu kłoszenia, więc dawki azotu trzeba wykorzystywać doglebowo w 2-3 terminach. Nie wypada użytkować się jednorazowo więcej jak 60 kg/ha azotu. Pszenicę ozimą zaleca się nawozić wiosną dawką prawie 20-25 kg azotu na wszelką przewidywaną tonę ziarna, już po uwzględnieniu przystępnych zasobów glebowych.

Właściwe nawożenie fosforem a oprócz tego potasem powiększa odporność pszenicy ozimej na infekcje, mróz, niedobory wody jak również wyleganie. Decyduje również o lepszym wypełnieniu ziarna plus równomiernym dojrzewaniu.



Powiązane słowa: